«Старычына стары, яму ўсё адно»
3- Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»
- 3.04.2025, 12:47
- 7,816

Дыктатара зусім ужо ігнаруюць.
Нешта ёсць у мяне цьмянае адчуванне, што сведкі стабільнасці вышэйшага ўзроўню неяк не вельмі паважаюць свайго гаранта. Ну вось глядзі. Літаральна ў пятніцу гарант ім расказваў пра справядлівасць. Пра тое, што ўсе тавары ў яго сацыяльна-значныя і што без справядлівага кошту залатога пярсцёнка сапраўднай справядлівасці не бывае. А ўчора ўрад узяў і выключыў са спісу сацыяльна-значных тавараў 120 пазіцый. Гэта значыць, гаранту атрымліваецца тавары значныя, а ўраду не надта. Таму кошт іх урад рэгуляваць не будзе. Я маю на ўвазе, што яшчэ ваганні эфіру ад гарантаўскіх слоў не суцішыліся, а сведкі стабільнасці вышэйшага ўзроўню гэтыя словы ўжо праігнаравалі. І атрымліваецца, што зараз словы гаранта для іх - проста эфірныя ваганні, а не інструкцыя да дзеяння. Падстава, каб паківаць, а не для таго, каб выканаць. Што гаранта ігнаруюць яго ўласныя сведкі вышэйшага ўзроўню. У сэнсе, ты там узрушвай сабе эфір далей, а мы тут як-небудзь самі ўсё вызначым. Старычына стары, яму ўсё адно. Не, з улікам заканчэння гарантый у гаранта толькі гэта напраўду лагічна. Таму што гарант пераходзіць у той шчаслівы стан, калі гаворыць ён шмат, а лагічныя сувязі паміж гэтымі размовамі бываюць не заўсёды. А там, дзе бываюць іх, яшчэ не кожны заўважыць. Таму, калі кожнае слова гаранта са скончанай гарантыяй прымаць як інструкцыю да дзеяння, то наступствы ў стабільнасці ад гэтых дзеянняў могуць быць сумнымі. Але, з іншага боку, гарант можа і пакрыўдзіцца. З ягонага стану ты ніколі не адгадаеш, на што менавіта ў яго можа здарыцца гэтая крыўда. Вось можа той пярсцёнак несправядлівым коштам перапоўніць чару цярпення і прывядзе да асабістых кар'ерных непрыемнасцяў для ўсіх датычных.
Тэлеграм-канал "Лісты да дачкі"